1. Okunuşu: “Rabbi neccinî ve ehlî mimmâ ya’melûn.”

1. Meali: “Ey Rabbim! Beni ve aile efradımı, onların yapageldikleri kötülüğün şerrinden kurtar.”

Hz. Lut’un (a.s.) kavmi çok terbiyesiz, seviyesiz ve ahlâksız bir kavimdi. Bu kavmin erkekleri kadınlarla değil, erkeklerle birleşiyorlardı. Bu günkü tabirle homoseksüel bir kavimdi. İşte Hz. Lut (a.s.) bu kavme peygamber olarak gelmiş, bunlarla mücadele etmişti. Başa çıkamayınca Allah dört meleğini gönderip, (Cebrail, Azrail, İsrafil ve Mikail Aleyhimüsselâm) o kavmin yurdunu altını üstüne çevirmişti ve tümü helâk olmuştu. Hz. Lut (a.s.) kendine inananlarla beraber bu beldeyi terk ederek kurtulmuştu.

Allah Taalâ Lut’un (a.s.) duasını kabul etmiş, “Biz de onu (Hz. Lut’u) ve ailesini ve kendisine iman eden müminleri tamamen kurtardık” buyurarak Hz. Lut ve kavmini kurtardığını bildirmektedir.

Demek ki, her insan zorluklarla karşılaşınca hemen Allah’a sığınmalı ve Ondan yardım dilemeli. Tıpkı Hz. Lut’un (a.s.) yaptığı gibi.

2. Okunuşu: “Rabbin surnî alel kavmil müfsidîn.”

2. Meali: “Ey Rabbim! Şu insanlık dışı ahlâksız, (gerçekleri) bozan, işleri güçleri müfsitlik olan bu kavme karşı bana yardım et” diyerek Allah’tan yardım diliyor. Allah duasını kabul ediyor. Başlarına o büyük felâket geliyor ve hepsi yok olup gidiyorlar.

Sayfayı Paylaş!

Bu sayfayı arkadaşlarınla paylaş! ;)