1. Okunuşu: “Rabbenâ zalemnâ enfüsenâ ve in lem teğfirlenâ ve terhemna lenekûnenne mine’l-hâsirin.”

1. Meali: “Ey Rabbimiz! Biz kendi nefsimize zulmedip yazık ettik. Eğer Sen bizi affedip bağışlamazsan, bize acıyıp merhamet etmezsen, biz elbette ziyana uğrayanlardan, hüsrana düşenlerden oluruz.”

Hz. Âdem’le Hz. Havva Cennette iken onlara denilmişti ki: “Ey Âdem! Sen ve zevcen (Havva) Cennette kalın, dilediğiniz nimetlerden yiyin. Fakat şu ağaca yaklaşmayın; yoksa kendine zulmedenlerden olursunuz.”

Fakat şeytan onlara musallat oldu ve dedi ki, “Rabbiniz ya melek olur veya ebedî olarak Cennette kalırsınız diye bu ağaçtan yemenizi yasakladı… Sizin iyiliğiniz için öğüt veriyorum” diye yemin etti. Onları böylece hile ile aldattı. Onlar da ağaçtan tadınca avret yerleri kendilerine görünüverdi ve Cennet yapraklarıyla örtünmeye çalıştılar. Rableri ise onlara, “Ben size bu ağacı yasaklamadım mı? Ben size ‘Şeytan ap açık düşmanınızdır’ demedim mi?” diye seslendi. Onlar da yaptıkları hatayı anladılar, tövbe ettiler, pişmanlık duydular, ağlayıp sızladılar. Bunun üzerine bu meşhur duayı yaptılar:

2. Okunuşu: Rabbena zalemna enfüsena ve in lem teğfirlenâ ve terhemna lenekûnenne mine’l hasîrin.”

2. Meali: “Ey Rabbimiz! Biz kendi nefsimize zulmedip yazık ettik. Eğer Sen bizi affedip bağışlamazsan, bize acıyıp merhamet etmezsen, biz elbette ziyana uğrayanlardan, hüsrana düşenlerden oluruz.”

Bu dua hepimiz için geçerlidir. Eğer bir yanlışa sapar, bir kusur işlersek hemen bu duaya yapışmalı ve bu dua ile Allah’a bolca yalvarmalıyız.

Sayfayı Paylaş!

Bu sayfayı arkadaşlarınla paylaş! ;)