Resulullah Hazretleri ( a.s.m.) Arafat’ta en çok şu duayı okurlardı:

Okunuşu: “Allahumme lekel hamdü kellezî nekûlu, ve hayran mimmâ nekûlu. Allahumme leke salâtî ve nüsükî ve mehyâye ve mematî ve ileyke meâbi veleke Rabbi türâî. Allahumme innî eûzu bike min azâbil kabri ve vesvesetis-sadri ve şetâtil emri, Allahumme innî eûzu bike min şerri mâtecidu bihirrîhu.”

Meali: Allah’ım, (Sana dua edip söyleyen) kimsenin dediği gibi Sana hamd olsun. Allah’ım, namazım, kurbanım, hayatım ve mematım Sendendir ve Senin içindir, varışım da Sanadır. Sen benim Rabbimsin, beni görüyorsun. Allah’ım, kabir azabından, göğüs darlığından ve çeşitli irade zayıflığından Sana sığınırım. Allah’ım, rüzgârın gelen şerli kısmından da Sana sığınırım.

Yukarıda geçen dua Arafat’ta okunan kısa bir duadır. Daha uzun dua okumak isteyenler, hac rehberlerine bakabilirler.

Arafat’ta yapılan dualar reddedilmez. Burası bir nevi mahşeri andırır. Burası fakir-zengin, efendi-köle, âlim-cahil, kadın-erkek, her dil ve renkten insanın toplandığı bir mübarek beldedir. Dünyanın her tarafından gelen insanlar burada hep aynı şeyi istiyorlar. “Allah’ım, bizi affet, Allah’ım bizi buradan eli boş, boynu bükük, günahları affedilmemiş olarak çevirme, bizden razı ol, bizi Habib-i Edibin olan Resul-i Ekrem Muhammed Mustafa’nın (asm) şefaatine nail eyle. Bize dünyada iyilik ver, ahirette iyilik ver, bizi hüsrana uğrayanlardan eyleme, bizi Cehennem azabından koru!” gibi duaların yapıldığı bir yerdir.

Efendimiz (asm) Arafat’ta çok uzun dua yapmıştır. Hatta öyle ki, bir ara mübarek elleri yorulmuş, yorgun düşmüştür. Sevgili Peygamberimiz Arafat’ta ümmetinin affını dilemiş, bir rivayete göre de Cenab-ı Hak kul hakkı olanlar hariç tüm ümmetini affettiğini bildirmiştir. Bir rivayete göre de Müzdelife’de yaptığı dua ile kul hakkı olan ümmetini de Allah Tealânın affettiği söylenmektedir.

Sayfayı Paylaş!

Bu sayfayı arkadaşlarınla paylaş! ;)